Kontakt

Stowarzyszenie Twórców Kultury Zagłębia Dąbrowskiego

STKZD 42-500 Będzin
ul. Małachowskiego 29
tel. +48 795 422 561

e-mail do Zarządu STKZD
orlowska.stkzd@gmail.com

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło




Informacje o albumie

a2 foto Wojciech Skorka 2020-16.jpg
Album: Maria Golanka wystawa rzeźby i ceramiki 09.01.2020r.
9 stycznia 2020 roku w Pałacu Mieroszewskich odbył się finisaż wystawy "Obrzeża czasu"
rzeźby i ceramiki pani Marii Golanki. Finisaż uświetnił Zespół Instrumentalny MOPTplay z Młodzieżowego Ośrodka Pracy Twórczej w Dąbrowie Górniczej.
Maria Golanka
I. Styczeń 2020


Ceramika. Droga wyobraźni po obrzeża czasu.

Gdyby powstał pod dosłownym tytułem obraz, byłby na nim zegar z wysuwającą się poza tarczę nitką czasu. Według mistrza od eliptycznych tarczy zegarów, leżałby skrupulatnie przyklejony do krawędzi świata, a spod nieszczelnego szkła, widocznego dla widza, czas niespiesznie wypełzałby jedynkami milisekund. Gdyby te obrazy opisać, należałoby się zastanowić, jak poradziłby sobie świat bez kilku sekund. Zapewne nie obyłoby się bez katastrof, wszak żyjemy w pośpiechu i z zegarkiem w ręku, odkąd świat we władanie objął grecki bóg czasu, Chronos, a 150 lat wstecz, amerykanie zorientowali się po liczbie katastrof kolejowych, jak ważne są sekundy.

Czas, w nim luka, mikro szczelina ulotności, bez znaczenia dla ciągłości świata, jest przeze mnie natychmiast zagospodarowana. Wypożyczam ją sobie dla mojej wyobraźni, która natychmiast rusza, by pokonać i wyprzedzić próg teraźniejszości. Myślę, że myśli twórcze pędzą zawsze przed siebie. Wracając, natrafiałyby wciąż, na już istniejące prace.
Ustawiając rzeźby na wystawę, usłyszałam na korytarzu słowa, artystka, artystka. Czy jestem artystką, zdecydowanie nie i nie aspiruje. Ale korzystam z przywilejów artysty. Jestem wolna, tworzę bez ograniczeń, nadaję kształt myślom, które pączkują w mojej jaźni. Myślą jest również słowo, którym staram się pisząc, poprawnie operować. Kształt był od zawsze we mnie obecny. Na studia zdawałam egzamin z rzeźby, mini rzeźbą zajmowałam się czterdzieści lat, mam więc sporo wspaniałych kształtów pod palcami dłoni.

Twórca jest zazwyczaj sam ze sobą. Tworzenie w samotności to rodzaj medytacji, to droga do niezwykłych światów, dokąd podąża się o każdej porze czasu. Trzeba tylko dać wolną drogę myślom i fantazji. Skupienie to forma tworzenia, taka samotnia zamyślania. Wyobraźnia jest cicha. Nie słyszy jej nikt, nawet twórca, wiec skąd wiemy, że jest. I jak ją pobudzić. Że jest, widać po pracach o nieoczywistych kształtach, ale i wiernych również. Pobudza się sama. Skojarzeniem. Nawet spotkaniem z cząstką krzywizny. Słowem, kropką zaledwie, też.

Rzeźby z gliny nie można przewidzieć. To bardzo kapryśne tworzywo. Nie sposób jej powtórzyć. Każda rzeźba ma w sobie rys ducha z ostatniej chwili. I tyle na wytłumaczenie, że z rzeźby ręcznie formowanej, twórca nie zrobi repliki. Można natomiast zrobić odlew rzeźby i ją powielać. Każdej następnej ręcznie wykonanej, będzie brakowało cech poprzedniej, ulotnej chwili tworzenia. Twórcy zrozumieją to do razu. Nawet przerwane na moment pisanie tekstu, nie powtórzy myśli z minionej chwili. Czasem mówimy: o czym to ja ? mówiłam, gdy zapominamy już prawie wypowiadanej kwestii. Wyobraźnia jest niewyobrażalnie ulotna. A następna, czy też czyhająca myśl, bardzo szybka. Chociaż wydaje nam się, że siedzimy i myślimy, ale też, że potrafimy tylko siedzieć i nie myśleć, jesteśmy w błędzie. Prof. Bartłomiej Dobraczyński prostuje, siedząc bezmyślnie też myślimy. Myślimy nieustannie.

Mam wielką delikatność, wręcz tkliwość do swojej wyobraźni. Jest to coś dane tylko mnie. Jest dobrem dodanym tylko do mojego ja.
Imaginacja i wrażliwość jest tak indywidualna, że nie można jej nikomu podarować, nauczyć, czy pożyczyć. Można kogoś poprowadzić drogą naszej wyobraźni. Wskazać punkty, podpowiedzieć sposób postrzegania, naprowadzić. Możemy rozwijać czyjąś wyobraźnie, na przykład pokazując mu prace na wystawach, w katalogach. Lecz na ile on wyobraża sobie tak jak my, nikt tego nie odgadnie. Z wyobraźnią inną niż u innych, też możemy być sobą. Ba, my twórcy jesteśmy zawsze sobą, to inni nas osądzają, podług swojej wyobraźni.
? Dusza to czuły narrator, powiedziała noblistka Olga Tokarczuk. Wyobraźnia z duszą, czy też odwrotnie, to pożądany tandem sprawczy.
Mówi się, że muzyka otwiera przestrzeń. Rzeźbę ogląda się ze wszystkich stron, czyli jest muzyką dla oka, jak horyzont, jak obraz, kolor. Każda strona rzeźby inaczej pobudza, otwiera inną perspektywę. Jest odrębna. Poznajemy to, poprawiając poduszki ułożone na sofie. Ekspresja to siła oddziaływania. Wyraża nasze uczucia. Umożliwia poznanie twórcy, ale też działa odwrotnie. Oglądając, poznajemy i rozwijamy siebie, powiększamy naszą wrażliwość. Tworząc, twórca również poznaje siebie, ale nie wie, na ile jeszcze jest w nim fantazji.

Jestem więc sobą w sobie. Moje myśli wychodzą poza horyzont, szybują w głębię wszechświata. Podnoszę głowę, jest wtedy lekka jak piórko. Prawie siebie nie czuję. Wymykam się obrzeżom czasu, idę ścieżką powietrza. Unoszę jak na latającym dywanie myśli. Moja wyobraźnia się nie spieszy, łowi z pustki punkt. Potem widzi mglisty zarys. Sięgam po kartkę i ołówek. Widzę zamazany kształt. Na szczegóły przyjdzie czas. Moment, iskra w mózgu, skurcz mięśnia twarzy i jest.

Gdy dotykam rozpostartymi dłońmi płata gliny, czuję chłodny aksamit. Głaszczę brzegi, by szybko nie wyschły. Łapię wiatr myśli i składam glinę, zlepiam, formuję. Lekko się przy tym uśmiecham. Wiem, zaraz zdejmę okulary, odejdę trzy kroki i przyjrzę się. Knot, mówię, i pac ręką, spłaszczam formę do parteru.
Potem moczę dłonie i ponownie zagniatam. Wałkuję i patrzę na nią dłońmi. Czytam opuszkami palców jak księgę, linijka po linijce. Wciąż lekko drży, nieodgadniona, oczekująca zapewne z równym co ja zniecierpliwieniem, co z nas będzie. Czujemy siebie wzajemnie. Dotykamy skrzydeł fantazji i pozwalamy jej się spełnić. Trwa chwila skupienia i dłonie zaczynają te same czynności, lecz jakże inny jest ich końcowy efekt.

I to jest tworzenie. Droga nieokiełznanej wyobraźni po obrzeża czasu.

Liczba zdjęć: 31
Ostatnie zdjęcie dodane przez WojtekS dnia styczeń 11 2020 12:21:48

Zobacz album

Galeria zdjęć > Maria Golanka wystawa rzeźby i ceramiki 09.01.2020r.


a2_foto_wojciech_skorka_2020-16_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:02
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 41



a2_foto_wojciech_skorka_2020-10_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:12
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 44



a2_foto_wojciech_skorka_2020-11_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:14
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 41



a2_foto_wojciech_skorka_2020-5_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:14
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 39



a2_foto_wojciech_skorka_2020_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:02
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 41



a2_foto_wojciech_skorka_2020-14_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:15
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 36



a2_foto_wojciech_skorka_2020-4_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:03
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 37



a2_foto_wojciech_skorka_2020-18_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:17
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 34



a2_foto_wojciech_skorka_2020-19_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:18
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 35



a2_foto_wojciech_skorka_2020-6_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:03
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 38



a2_foto_wojciech_skorka_2020-8_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:03
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 37



a2_foto_wojciech_skorka_2020-12_t1.jpg

Data: 11/01/2020 12:04
Dodane przez: WojtekS
Komentarzy: 0
Ocena: Brak
Wyświetleń: 34

Wygenerowano w sekund: 0.02
4,011,604 unikalnych wizyt